پویش غرق نشویم

پویش غرق نشویم

پویش غرق نشویم

چرا پویش غرق شدگی؟!

هر ساله در آغاز فصل گرم سال در بسیاری از استان ها، دغدغه ای جدی در حوزه حوادث برای متولیان امر ایجاد می کند. هرچند می بایست مباحث و راهبردهای مواجهه با حوادث و بلایا از حالت شعاری خارج شده و به سمت و سوی برنامه ریزی جامعه محور برود، اما متأسفانه شاهد این قضیه هستیم که برخی متولیان امر به موضوعات پیشگیرانه فقط در یک برهه خاص و آن هم به صورت سطحی بسنده می کنند و هر ساله شاهد تلفات خانمان سوز در این حوادث هستیم.

برای برخی از استان ها مثل خوزستان، مازندران و گیلان که به گفته سازمان پزشکی قانونی در صدر آمار غرق شدگی‎ها در کشور قرار دارند، پرداختن به موضوع غرق شدگی باید بیش از پیش صورت پذیرد کما اینکه در سال۹۸، ۱۲۷۵ نفر بر اثر غرق شدگی جان خود را از دست دادند که در این میان خوزستان با ۱۵۱ فوتی در صدر آمار غرق شدگی قرار دارد و مازندران با ۱۰۹ و گیلان با ۱۰۸ متوفی در جایگاه‎های بعدی‎اند. همچنین طبق آمار رسمی، بیش از یک سوم غرق شدگی‎ها یعنی ۴۶۸ مورد در رودخانه‎ها رخ داده است. با این تفاسیر این موضوع باید یک دغدغه همیشگی باشد و برای پیشگیری از وقوع این بحران خانمان سوز، چاره ای اندیشیده شود. بحرانی که در سالهای گذشته خانواده های زیادی را عزادار کرده و بسیاری را به سینه خاک سپرده است.

در برخی از استان ها فصل تابستان چند ماه زودتر آغاز می شود و گرمای سوزان آن مردم را به شنا در کانال های آبیاری یا رودخانه ها وا می دارد اما موضوع غرق شدگی یکی از مشکلاتی است که در این استان ها طی ایام گرم سال همواره شناگران را در این محل ها به شدت تهدید می کند. در این میان بر اساس اعلام نهادهای ذیربط، آمارها نشان می دهد ۹۵ درصد غرق شدگان به رغم تصوری که وجود دارد بومی هستند. از این تعداد غرق شده، ۷۵ درصد در رودخانه ها و ۱۱ درصد در کانال های آبیاری غرق شده اند.

بنا بر گفته های مسئولان و متولیان امر، افزایش آمار غرق شدگان در استان های خوزستان، مازندران، گیلان و … در سال ها اخیر روند صعودی به خود گرفته که نگران کننده است و نیاز است با هم افزایی و همراهی همه دستگاه های ذیربط زمینه لازم برای رفع مخاطرات و افزایش توانمندی شهروندان در خصوص مقابله با غرق شدگی فراهم می شود.

از سوی دیگر باید حساسیت لازم در خصوص خطرات و پیامدهای شنا در مکان های ناامن رودخانه ها در میان مردم ایجاد شود تا آمار غرق شدگان کاهش یابد. همچنین اگر آگاهی لازم درباره شنا کردن در مناطق ناامن و پرخطر بوجود بیاید، شاهد حوادث غرق شدگی نخواهیم بود و برای برون رفت از این معضل حتی جان یک انسان ارزشمند است و وظیفه همه دستگاه های متولی و مرتبط حفظ جان شهروندان است و باید زمینه آن فراهم شود. در این میان، آموزش افرادی که در حاشیه رودخانه‌ها زندگى مى کنند، برای کمک به افراد غرق شده بسیار مفید و کارساز است چرا که شاید تنها راه سرگرمی این افراد که معمولاً از جوامع روستایی و عشایری هستند، همین شنا در رودخانه ها و کانال های بومی محسوب می شود و در این راستا می ی بایست فرهنگسازی شود که کانال‌ها و رودخانه‌ها جای مناسبی برای شنا نیستند و باید از شنا در مناطق ممنوعه خودداری شود تا مبادا شادی‌های خانواده ای برای همیشه خاموش شود.

بی جهت نیست که آموزه های دینی انسان را تشویق به آموزش شنا کرده اند. آمارها حاکی از وجود چیزی شبیه به بحران در مرگ و میر ناشی از غرق شدن است. اما با انجام راهکارهایی مدون و دلسوزانه می توان همچون سدی که در برابر آب هایمان قرار دارند، در برابر مرگ های ناشی از شناهای ناشیانه ایستاد. پویش «غرق نشویم» که با همکاری جمعیت هلال احمر، فدراسیون نجات عریق و غواصی جمهوری اسلامی، رادیو سلامت، سازمان نظام پزشکی، انجمن امداد ایرانیان، انجمن جامعه ایمن و جمعیت هلال احمر خوزستان به عنوان نقطه کانونی غرق شدگی در آب های خروشان طراحی و اجرا می شود، در جهت حساس سازی و ارائه آموزش ها و هشدارهای لازم برای پیشگیری از این حادثه خانمان سوز است که سالانه جمع بسیاری از هموطنان ما را عزادار کرده و تعدادی را راهی دیار باقی می کند.

تعهد نامه

غرق شدگی چیست؟

غرق شدگی عبارت است ازفرایند منجر به اختلال تنفسی اولیه دراثر فرورفتن یاغوطه ورشدن دریک محیط مایع. عواقب غرق شدگی با عناوین مرگ، بیماری و یا بدون عوارض دسته بندی شده است. فرایند غرق شدن شامل زنجیره ای است که وقتی راه هوایی فرد زیر سطح مایع قرارمی گیرد، شروع می شود. در این زمان فرد به طور ذاتی تلاش می کند تا ننفس خود را نگه دارد. در ادامه ممکن است باعث شود تا به طور ناخواسته مایع به راه هوایی فرد وارد شود. اگر نجات و یارهایی از این وضعیت رخ ندهد، هیپوکسی افزایش می یابد و اختلال در چندین سیستم حیاتی بدن رخ می دهد.

اگر در هنگام شنا در دریا، کسی را با این نشانه ها مشاهده کردید منجیان غریق را مطلع کنید تا به کمک وی بشتابند و اگر در آن محل کسی با فن نجات غریق آشنا نیست سعی کنید با استفاده از چوب و طناب، جلیقه نجات و یا تشکیل زنجیره انسانی به وی کمک کنید.

دهان فرد همسطح با سطح آب است.

بدن به صورت عمودی در آب قرار گرفته است.

شخص به ساحل چشم دوخته است.

سر فرد به عقب خم شده است.

شخص به صورت نردبانی دست و پا می زند.

*توجه*

همگان باید با اصول نجات غریق و احیای قلبی ریوی در هنگام غرق شدگی آشنا باشند!

با شرکت در کلاس های آموزشی کمک‌های اولیه جمعیت هلال احمر،

آمادگی لازم برای خودامدادی و امدادرسانی به افراد جامعه در مواجهه با فرد غرق شده را کسب کنید.

  1. پرچم‌ها معمولاً دارای علائم خاصی هستند که هر یک مفهوم خاصی را همراه دارد! پرچم سفید نشانگر آن است که دریا آرام و شنا کردن آزاد است. این پرچم در مناطق طرح سالم‌سازی دریا یا مناطقی که ناجیان غریق حضور دارند، نصب می‌شود.
  2. برای حفظ‌ ایمنی خود و عزیزانتان با دیدن پرچم سیاه و قرمز، از شنا در منطقه خطر پرهیز کنید.
  3. بررسی دمای آب نیز ضروری است، به عنوان مثال اگر مدت زیادی در آفتاب مانده اید، از وارد شدن ناگهانی به آب سرد خودداری کنید، علت این توصیه پیشگیری از شوک دمایی است.
  4. به یاد داشته باشید بیشترین غرق شدگی در رودخانه های کشور اتفاق افتاد می افتد.
  5. آشنایی با فنون اولیه شنا و آشنایی با محدودیت ها و رعایت آنها از ابتدایی ترین الزامات قبل از شنا محسوب می شود.
  6. توانایی خود را در شنا کردن بیش از حد در نظر نگیرید. یک سوم قربانی های غرق شدگی با فن شنا به طور کامل آشنا بوده اند.
  7. بسیاری از رودخانه ها با وجود ظاهری آرام بسیار خطرناک و عمیق هستند به نحوی که فرد بعد از چند قدم جلو رفتن در رودخانه متوجه عمق زیاد آن و گرفتار گردآب می شود؛ بنابراین توصیه می شود بدون اطلاع از وضعیت رودخانه هرگز برای شنا در آن اقدام نکنید.
  8. آب‌ و هوا، جزر و مد، امواج، جریانات آب و عوامل دیگر می‌تواند اثر مهمی بر ایمنی شما داشته باشد.
  9. باد، باران‌های سیل‌آسا یا برف‌های در حال ذوب شدن‏، می‌تواند شرایط آبی خطرناکی را ایجاد کند.
  10. بهترین مکان برای شنا، مناطق تحت حفاظت و طرح های سالم سازی و محلی است که افراد نجات‌غریق در آنجا حضور دارند و می‌دانند که شما را چگونه نجات دهد.
  11. آب ‌و هوای پیش‌بینی‌نشده می‌تواند جریانات گردابی در امواج ساحلی ایجاد کند و سرعت آب‌های رودخانه‌ها و نهرها را بالا ببرد.
  12. جلیقه نجات وسیله‌ای برای شناور نگه‌داشتن شما روی آب است. این وسیله هنگامی‌که خسته، وحشت‌زده یا مصدوم باشید، ایمنی شما در آب را حفظ می‌کند.
  13. آموزش چگونگی و زمان استفاده از جلیقه نجات به‌خصوص برای به کودکان و شناگران ضعیف‌تر ضروری است.
  14. به دیگران، به‌خصوص کودکان کمک و آن‌ها را ترغیب کنید تا شنا و مهارت‌های گریز از خطرات احتمالی را بیاموزند.
  15. از ریختن هرگونه ضایعات و زباله درآب‌های جاری پرهیز کنید. این ضایعات می‌تواند باعث تجمع آب در برخی دیگر از قسمت رودخانه و یا باعث گیر افتادن افراد در آب شود.
  16. در صورت مواجهه با یک غریق، اگر با فن نجات غریق آشنا نیستید، سعی کنید فقط با استفاده از چوب یا طناب یا جلیقه نجات و یا تشکیل زنجیره انسانی به وی کمک کنید.
  17. برای نجات یک غریق، اول امنیت خود را در نظر بگیرید. از پشت به غریق نزدیک شوید و از او بخواهید تقلا نکند.
  18. پس از رساندن غریق به ساحل به سرعت با اورژانس تماس بگیرید.
  19. اطلاع از وضعیت عمق آب قبل از تصمیم به شیرجه زدن و حتی قبل از ورود به آب ضروری است. چرا که شیرجه در آب های کم عمق خطر ضربه به سر و نیز شکستگی گردن را به دنبال دارد.
  20. ورود به آب‌های عمیق برای مبتدیان، خطر غرق شدگی را افزایش می دهد.
  21. افراد باید شنا را در کلاس های آموزشی تحت نظر تربیت بدنی یاد بگیرد. به هیچ وجه در ساحل دریا یا سد به افراد آموزش شنا ندهید.
  22. به یاد داشته یاشید جریان پرشتاب (حتی کم عمق) آب هم می تواند سبب غرق شدگی و مرگ شود و حتی آب راکد کم عمق نیز می تواند برای کودکان کم سن و سال خطرناک باشد.
  23. اگر مهارت چندانی در شنا ندارید، برای پیشگیری از غرق شدگی در سواحلی که عمق آن از قد شما بیشتر است شنا نکنید.
  24. اگر هنگام شنا دچار گرفتگی عضلات پا در داخل آب شده اید؛ آرام باشید و با کمک دست های خود شروع به حرکاتی بشکل پارو زدن کنید یا بر روی آب به صورت شناور بمانید، و درخواست کمک کنید.
  25. فراگیری آموزش شنا در استخرها و آب های ساکن، الزاماً فرد را در برابر غرق شدگی در دریا و آبهای مواج ایمن نمی کند.
  26. برای پیشگیری از آسیب و غرق شدگی هنگام شنا کردن از انجام حرکات و شوخی های خطرناک که باعث ایجاد عدم تعادل می‌شود، بپرهیزید.
  27. برای پیشگیری از غرق شدگی اگر هنوز توانایی و قدرت لازم برای شنا در آب‌های عمیق را ندارید برای حفظ ایمنی خود، وارد قسمت عمیق آب نشوید.
  28. دریای مواج هر زمان شکل تازه‌ای به خود می‌گیرد، شناگر تازه کار نباید با اتکاء به وسایلی چون جلیقه نجات، کمربند نجات، تیوپ، قایق بادی و… اطمینان کامل یابد که در دریا و درون امواج قدرتمند در امنیت است.
  29. بیماری صرع به عنوان یک عامل، خطر مرگ و میر غرق‌شدگی در تمام محیط های آبی ازجمله(حمام، استخرهای شنا و منابع طبیعی آب مثل رودخانه، کانال‌های بومی و ساحل دریاها) است.
  30. اوتیسم، آریتمی های قلبی و… از عوامل افزایش خطر غرق شدگی هستند.
  31. روش صحیح تنفس مصنوعی و کمک های اولیه را یاد بگیرید و شماره تلفن های ضروری(امداد و نجات ۱۱۲، اورژانس ۱۱۵، ناجیان غریق) را به خاطر بسپارید.
  1. شنا و مهارت‌های گریز از خطرات آن را بیاموزید.
  2. به‌منظور اقدام فوری در زمان حادثه احتمالی،‎ تا حد امکان به‌صورت چند نفره شنا کنید.
  3. به علائم ایمنی و تابلوهای هشداردهنده در کنار ساحل یا رودخانه‌ها توجه کنید.
  4. قبل از رفتن به درون آب، از وضعیت آب و هوایی پیش رو اطلاع حاصل کنید.
  5. هنگام شنا کردن در صورت شنیدن صدای رعد و برق بلافاصله از آب خارج شوید.
  6. در شرایط ناپایدار جوی از شنا کردن در دریا و رودخانه‌ها جدا خودداری کنید.
  7. حتی در صورت مهارت کامل به شنا، حتی‌المقدور از جلیقه نجات استفاده کنید.
  8. آموختن نحوه پوشیدن جلیقه نجات در حین شنا، ضروری است.
  9. از شوخی کردن در هنگام شنا جدا خودداری کنید.
  10. هرگز به دروغ تظاهر به غرق شدن نکنید.
  11. هرگز پس از استفاده از دارو به ویژه داروهای خواب‌آور در آب شنا نکنید.
  12. از شنا کردن درآبراه‌های عمیق، آب‌های خروشان، جریان شدید و غیرمجاز پرهیز شود.
  13. اگر مدت زیادی در آفتاب مانده‌اید، از وارد شدن ناگهانی به آب سرد خودداری کنید.
  14. از ریختن هرگونه ضایعات و زباله درآب‌های جاری پرهیز کنید.
  15. به هیچ وجه تنها و در محیط هایی که نجات غریق وجود ندارد، شنا نکنید.
  16. پس از مصرف داروهایی که موجب خواب آلودگی یا شل شدن عضلات می شود، شنا نکنید.
  17. بدون اطلاع از وضعیت رودخانه هرگز برای شنا در آن اقدام نکنید.
  1. به هیچ وجه تشت های آب و لگن ها و یا حوضچه های کوچک آب را در جایی که کودک خردسال وجود دارد، بدون توجه رها نکنید.
  2. در حمام استخر و حین استفاده از وان، مراقب کودکان و سالمندان باشید.
  3. از استحمام کودکان به تنهایی در وان حمام جلوگیری کنید، چرا که ممکن است کودک دراثر دراز کشیدن در وان دچار خواب آلودگی شده و غرق شود.
  4. کودک را حتی برای یک لحظه هم درلگن آب یا حمام تنها نگـذارید. اگر به هر علتی مانند زنگ خوردن تلفن، مجبور به ترک حمام هستید، کودک را هم با خود ببرید.
  5. اعتماد بزرگترها به کودک سبب بروز حوادث نـاگوار می شود، زیرا کودک توانایی و اطلاعات کافی هنگام مواجهه با خطر را ندارد.
  6. خطر غرق شدگی درآب، راه رفتن بر روی دیواره‌ی حوض یا استخر و پریدن درآب را به کودک آموزش دهید. آموزش به ویژه به صورت غیرمستقیم از طریق کتاب و سایر وسایل آموزشی، تأثیر زیادی در پیشگیری از بروز آسیب‌ها دارد.
  7. در صورت بردن کودکان و نوجوانان به استخر، سد یا ساحل دریا، برای آنها از باز و بند یا جلیقه‌ی نجات استاندارد استفاده کنید و کاملاً مراقبشان باشید. هنگام خرید وسایل فوق به علامت استاندارد توجه کنید.
  8. بازی کودکان با تیوب یا قایق بادی درآب خطرناک است، چرا که واژگونی آن سبب غرق شدگی می شود.
  9. کودکان را از تماشای فیلم های خشن منع کنید، زیرا برخی از بچه ها در خصوص عملی ساختن صحنه هایی مانند فرو بردن سردر آب به قصد خفه کردن اقدام می کنند.
  1. قبل از شناکردن، اطلاعات لازم درمورد وضعیت دمای آب، عمق آب و شرایط آب و هوایی کسب کنید.
  2. هنگامی که هوای دریا مه آلود بوده یا مه در حال پیدایش و گسترش است برای حفظ سلامت و ایمنی خود از شنا کردن خودداری کنید.
  3. از مصرف الکل، داروهای آرام بخش و مواد روانگردان، قبل از شنا خودداری کنید.
  4. فنون شنا را به خوبی یاد بگیرید.
  5. فقط از مکان های مشخص شده و تحت نظارت، برای شنا کردن استفاده کنید و از شنا کردن در مکان‌هایی که با تابلوی «شنا ممنوع» مشخص شده اند بپرهیزید.
  6. هرگز به تنهایی در دریا شنا نکنید، همیشه به صورت چند نفره شنا کنید یا حداقل یک همراه داشته باشید.
  7. اگر تصمیم به شنا کردن در دریا را دارید، از وجود «ناجیان غریق» اطمینان حاصل کنید.
  8. از شوخی و بازی های پرخطر در داخل آب جداً خودداری کنید.
  9. در ساحل دریا هرگز چشم از کودکان برندارید.
  10. هرگز بدون جلیقه نجات، قایق سواری نکنید.
  11. در صورت مواجهه با یک غریق، اگر به فن نجات غریق آشنا نیستید فقط با استفاده از چوب و طناب، جلیقه نجات و یا تشکیل زنجیره انسانی به وی کمک کنید.
  12. مراقب جریان های شکافنده باشید و راه فرار از آن را فرا بگیرید.

جریان شکافنده، جریانی از آب است که از ساحل به سمت دریا حرکت می کند و شناگران را با خود به داخل دریا می کشد. در صورت مواجهه با جریان شکافنده، هرگز مستقیما برخلاف آن شنا نکنید. اگر توان بدنی کافی دارید، موازی با ساحل شنا کنید تا از جریان خارج شوید؛ اگر توان بدنی کافی ندارید، سعی کنید همراه جریان به سمت دریا بروید و زمانی که جریان متوقف شد به صورت مورب به سمت ساحل شنا کنید.

  1. نصب تابلوهای هشداری در اطراف آبراه‌ها سدها و دریاچه‌ها الزامی است.
  2. استقرار ناجیان غریق و تجهیزات مربوطه در حاشیه سدها و دریاچه‌ها الزامی است.
  3. تمامی کارکنان مجموعه تفریحی آبی لازم است دوره‌های غریق نجات را در مراکز مورد تأیید فدراسیون نجات غریق بگذارنند.
  4. نصب تابلو اسامی، تلفن و نشانی نزدیکترین مراکز درمانی، اورژانس، آتش نشانی و غیره در حاشیه رودخانه، سد و دریاچه الزامی است.
  5. استخرها و دریاچه‌های پارک های تفریحی باید دارای گارد محافظ به ارتفاع حداقل ۱۵۰ سانتی متر و حریم حداقل ۲ متر باشد.
  6. عمق دریاچه و استخر پارک های تفریحی نباید بیش از یک و نیم متر در نظر گرفته شود.
  7. حتما پیرامون حوض ها و استخرهای خانگی از نرده های حفاظ استفاده کنید.
  1. شیرجه زدن ممنوع
  2. دویدن ممنوع
  3. صرف غذا و نوشیدنی ممنوع
  4. هُل دادن ممنوع
  5. فریاد زدن ممنوع
  6. شوخی کردن ممنوع
  7. هرگز چشم از بچه ها برندارید
  8. اسباب بازی ها را از محیط استخر دور کنید
  1. کلیه قایق‌های تفریحی مورد استفاده در دریاچه‌ها و سدها باید گواهینامه صحت عملکرد داشته باشند.
  2. استفاده از قایق‌ها باید تحت کنترل و نظارت دقیق ناظر قانونی باشد.
  3. تعداد سرنشینان قایق باید مطابق با ظرفیت قایق باشد.
  4. تمامی سرنشینان قایق باید قبل از سوارشدن جلیقه نجات پوشیده باشند ومراقب کودکان وسالمندان باشند.
  5. تفریح کنندگان فقط از شناورهای تحت نظارت بازرسان اداره حفاظت و ایمنی دریانوردی استفاده کنند.
  6. تفریح کنندگان از سوارشدن به شناورهای غیرمجاز که مخاطرات زیادی را به دنبال دارد و حتی بیمه مسئولیت آن را قبول نمی کند، خودداری کنند.
  7. عجله کردن درهنگام سوار و پیاده شدن ازشناور(قبل ازپهلوگیری کامل) می تواند خطرناک باشد.

 الزامات امدادی در غرق شدگی

عواقب غرق شدگی با عناوین مرگ، بیماری و یا بدون عوارض دسته بندی شده است. فرایند غرق شدن شامل زنجیره ای است که وقتی راه هوایی فرد زیر سطح مایع قرارمی گیرد، شروع می شود. در این زمان فرد به طور ذاتی تلاش می کند تا ننفس خود را نگه دارد. در ادامه ممکن است باعث شود تا به طور ناخواسته مایع به راه هوایی فرد وارد شود. اگر نجات و یارهایی از این وضعیت رخ ندهد، هیپوکسی افزایش می یابد و اختلال در چندین سیستم حیاتی بدن رخ می دهد.

* اگر امدادگرکمک های اولیه و یا حاضرین درصحنه شاهد غرق شدن یک فرد باشند، درصورت امکان فراهم کننده کمک های اولیه باید تلاش کند تا بدون ورود به آب، فرد غرق شده را نجات دهد.

* اگرشخص غرق شده به خشکی نزدیک است، صحبت کردن با فرد غرق شده، دست یابی با یک ابزارنجات مانند (چوب یا لباس) یا پرتاب طناب یا حلقه شناور نجات ممکن است موثر باشد.

* فردکمک رسان بایدفقط هنگامی واردآب شودکه ضرورت داردوآموزش های لازم رادیده است.تنهانیست وامنیت جانی وجوددارد.اگرمی تواندازیک وسیله شناوریاقایق استفاده کند.

* درهنگام تلاش برای نجات فرد غرق شده درآب شیرجه نزنید، ممکن است ارتباط بصری با قربانی را ازدست دهید (ریسک آسیب نخاغی با شیرجه زدن خیلی به ندرت پیش می آید، مگراینکه عمق آب کم باشد).

* با مرکز۱۱۲جمعیت هلال احمرتماس بگیرید. تیم های آموزش دیده ازجمعیت هلال احمرازتجهیزات ویژه ای برای کمک درعملیات جستجو و نجات استفاده می کنند. ازآنجایی که عملیات نجات زمانبراست این تیم ها اغلب به دنبال راه ها و اطلاعاتی برای احتمال زنده ماندن قربانی هستند.

* اگرفرد غرق شده درآب است، افراد کمک رسان باید قبل از انتقال فرد به خشکی تهویه کمکی درآب برای فرد انجام دهند.

توجه داشته باشیم که تصمیم گیری برای ارائه تهویه کمکی درآب برای فرد قربانی و یا آوردن فرد به ساحل به سرعت و بدون ارائه تهویه کمکی به عواملی همچون (تصمیم شخصی برای تهویه – وضعیت دریا – فاصله تاساحل – حضورنیرهای پشتیبان و در دسترس بودن قایق نجات و…) بستگی دارد.

* اگر فرد قربانی درمعرض ایست قلبی باشد باید سریعآ از آب خارج شود تا عملیات احیای قلبی ریوی دراسرع وقت آغاز شود.

* درمواردی که فرد در معرض ایست قلبی نیست باید فرد را در وضعیت افقی در هنگام نجات و بعد ازآن جابجا کرد.

* مراقبت ستون فقرات درهنگام خارج کردن فرد قربانی ازآب مانند محدودکردن حرکات گردن غیرضروری است مگراینکه سابقه شیرجه درآب کم عمق یا نشانه های آسیب شدید وجود داشته باشد و مانع از درمان شرایط تهدیدکننده حیات نباشد.

* بعد از خروج از آب در صورت نیاز برای فرد قربانی عملیات احیای قلبی ریوی ارائه می گردد.

* ارائه۲ تهویه کمکی اولیه و موثر، قبل ازفشردن قفسه سینه درمحیط آبی (قبل ازانتقال فردبه منطقه خشکی).

* درخواست کمک، تماس با اورژانس – شروع عملیات احیای قلبی ریوی.

* انتقال فرد به مراکز درمانی مناسب.

* تمام قربانیان غرق شدگی که نیاز به هرنوع عملیات احیا داشته باشند حتی” فقط تهویه کمکی”، باید برای ارزیابی و مراقبت های بعدی به مراکز درمانی مناسب منتقل شوند. حتی اگر فرد هوشیاربه نظر برسد و عملکرد قلبی و تنفسی مناسبی درصحنه حادثه نشان دهد.

* اگرچه نجات افرادی که مدت زیادی زیرآب مانده اند، غیرمعمول و نادر است و نیاز به احیای طولانی دارد، اماگاهی احیای موفق بابازیابی کامل عصبی درغرق شدگی آب های یخ و در برخی موارد درآب های گرم رخ داده است به همین دلیل عملیات احیای قلبی ریوی درصحنه حادثه برای افراد غرق شده باید شروع شده و فرد قربانی به مرکز فوریت های پزشکی منتقل شود، مگر اینکه مرگ کاملا آشکار باشد (مانند جمود نعشی – تجزیه – جداشدن سرازبدن – کبود نعشی و….).

* کمبود اکسیژن دربافت های بدن مهم ترین و مضرترین نتیجه غرق شدگی درآب است. بنابراین اکسیژن رسانی، تهویه وگردش خون باید در سریعترین حالت ممکن برقرارشود. لازمه این کار انجام احیای قلبی ریوی توسط حاضرین درصحنه و فعال سازی سیستم فوریت های پزشکی است.

* افراد کمک رسان عملیات احیای قلبی ریوی را باید برای قربانی نیازمند، در محیط خشکی با اولویت فشردن قفسه سینه انجام دهند.

* افرادی که فقط دچار ایست تنفسی شده اند، معمولا بعد از چند تهویه کمکی دارای سطح پاسخدهی (هوشیاری) هستند.

* مدیریت راه هوایی در قربانی غرق شده همانند سایر افراد دچار ایست قلبی ریوی است.

* انجام فشار شکمی و یا مانورهایم لیخ جهت خارج کردن آب از مسیرهای تنفسی را به جهت ایجاد وقفه بین فشردن قفسه سینه و تاخیر در انجام احیای پایه استاندارد، انجام ندهید.

* به محض اینکه قربانی غیر پاسخگو ازآب خارج شد، فرد کمک رسان باید راه هوایی را بازکرده و تنفس فرد را چک کند. چنانچه تنفس طبیعی و موثر وجود نداشت،۲ تهویه کمکی به گونه ای که قفسه سینه فرد بالا بیاید (اگرقبلا درآب انجام نداده باشد) اعمال گردد.

* درصورتی که فرد همچنان غیر پاسخگو است و تنفس طبیعی و موثر ندارد فشردن قفسه سینه و تهویه کمکی طبق دستورالعمل احیای قلبی ریوی (درمدت زمان ۲دقیقه – ۵دور،۳۰بار فشردن قفسه سینه، ۲بارتهویه کمکی) برای فرد انجام میگیرد.

* وقتی فرد کمک رسان درحال فشردن قفسه سینه یا ارائه تهویه کمکی می باشد، ممکن است فرد قربانی استفراغ کند. چنانچه این اتفاق افتاد، فرد قربانی را به یک سمت (پهلوی چپ) بچرخانید و ترشحات را با پارچه ای که به دور انگشتان خود پیچیده اید و یا ساکشن تخلیه کنید.

* اگر به آسیب ستون فقرات مشکوک هستید، قربانی باید لاگ رول شده و برای محافظت ازستون فقرات می بایست سروگردن و بدن به صورت یک واحد با تعداد بیشترافرادکمک رسان چرخانده شود.

* در زمان مواجهه شدن با فرد غرق شده که شاهد صحنه حادثه هستیم، اولین اقدام شناسایی وضعیت اضطراری و درخواست کمک می باشد. در زمان دسترسی به فرد غرق شده و تصمیم اتخاذ شده با توجه به شرایط موجود اولویت رابه (انتقال فرد غرق شده به محیط امن یا اعمال ۲ تهویه کمکی) می دهیم.

* درصورت امکان پس ازدستیابی به فرد قربانی درمحیط آبی که فاقد تنفس طبیعی و موثراست پس از بازکردن راه هوایی فرد،۲تهویه کمکی برای فرد اعمال می شود. سپس فرد به محیط امن (کف کشتی نجات، قایق نجات – محیط خشکی یاساحل) انتقال می دهیم.

* در محیط امن، زمانی که تنفس طبیعی و موثر فرد قربانی برقرار نیست، اولویت با فشردن قفسه سینه و انجام توالی احیای قلبی ریوی است.

* درشرایط دیگرکه در زمان دسترسی به فرد قربانی تنها هستیم و تصمیم برانتقال فرد قربانی از محیط آبی به محیط امن راداشتیم. اگر در محیط آبی مراحل بازکردن راه هوایی و اعمال تهویه کمکی برای فرد قربانی رعایت نشده باشد، درابتدا برای فردقربانی۲ تهویه کمکی اعمال میشود، سپس مراحل احیای قلبی ریوی به ترتیبC.A.B  برای فرد قربانی انجام میگردد.



آدرس دبیرخانه: استان خوزستان، اهواز، میدان فلسطین، جنب پل لشکر، جمعیت هلال احمر استان خوزستان، معاونت آموزش و پژوهش، طبقه یکم

ایمیل: amozesh.rcskhz@gmail.com

تلفن تماس: ۰۶۱۳۳۳۳۰۰۷۰

این مطلب را به اشتراک بگذارید
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
اشتراک گذاری

دیدگاه ها

  1. زهراکبیری : ژوئن 9, 2020 at 2:30 ب.ظ

    خداقوت.بسیارعالی.

    • مرضیه رجبی : ژوئن 20, 2020 at 8:38 ق.ظ

      مطالب مفید و ارزنده ایی ارایه شده؛ انشاءالله با فراگیر شدن این آموزشها، شاهد کاهش تلفات ناشی از غرق شدگی باشیم.

  2. مرتضی مختاری شهماروندی : ژوئن 15, 2020 at 11:14 ق.ظ

    خدا قوت⁦✔️⁩⁦✔️⁩

  3. عالی

  4. خداقوت

  5. میثم نیکنام : ژوئن 15, 2020 at 11:40 ب.ظ

    بسیار عاای

  6. بسیار آموزنده..سپاس

  7. مجیدگلتابش : ژوئن 16, 2020 at 4:18 ب.ظ

    مفیدبود

  8. نازنین شاهوی : ژوئن 16, 2020 at 7:33 ب.ظ

    جای چنین مطالب مفیدی در سایت خالی بود .ممنون

  9. شهرام پارسا : ژوئن 17, 2020 at 12:37 ق.ظ

    بسیار عالی و آموزنده

  10. ابوذر دهواری : ژوئن 18, 2020 at 12:12 ق.ظ

    عالیه

  11. پ.اسدزاده : ژوئن 18, 2020 at 8:25 ق.ظ

    بسیار مفید بود

  12. مرتضی جمالی‌پور : ژوئن 18, 2020 at 9:50 ق.ظ

    درود بر شمااااا

  13. زهرا جمالی : ژوئن 19, 2020 at 2:29 ب.ظ

    عالی

  14. سایه رجبی : ژوئن 20, 2020 at 11:39 ب.ظ

    سپاس از تلاش شما عزیزان هلال.
    مطالب فوق‌ ارزشمند و ستودنی ست.
    این اقدامات شما قطعا در کاهش آمار غرق شدگی تاثیر گذار خواهد بود.
    سپاس از همراهی سبزتون.

  15. سلام و سپاس از نیروهاى عزیز و فداکار هلال احمر
    ممنون که دراین شرایط هم به فکر ارتقاء اعضاء خوانواده
    هلال احمر هستید.
    مطالب عالى بود
    پاینده باشید🌺

  16. امیر حسین : ژوئن 21, 2020 at 4:19 ب.ظ

    سلام . عالی بود

  17. مهدیه تقی آبادی : ژوئن 21, 2020 at 5:18 ب.ظ

    ممنون از گردآورندگان این مطالب مفید آموزش جامع و کاملی بود

  18. مهدیه تقی آبادی : ژوئن 21, 2020 at 5:20 ب.ظ

    خوب بود اگه در ادامه اموزش فیلم کوتاهی از عملیات نجات نشون میدادید

  19. با سلام و احترام
    و تشکر از آموزش های مفید و کاربردی شما
    به امید آنکه با فراگیری مطالب فوق،
    جذبه ی آب بر احساس غلبه نکند، و
    شاهد حوادث تلخ غرق شدگی هموطنان
    عزیزمان نباشیم.

  20. مطالب بسیار مفید و آموزنده ای بود
    فقط برای دریافت کارت چه کار باید انجام دهیم؟؟؟

  21. غرق نشویم

  22. امیرعلی ممقانی : ژوئن 25, 2020 at 6:26 ب.ظ

    عالی و اموزنده

  23. سلام دست گلتون درد نکنه ،خیلی عالی بود

  24. مریم معروفخانی : ژوئن 27, 2020 at 10:22 ق.ظ

    مریم معروفخانی
    تقدیر وتشکر از گردآورندگان برنامه های مفید وآموزشی ،خیلی جالب و تاثیر گذار بود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *